Vlkolínec hakkında ilginç bilgiler: köy beni şaşırtmadı, bunlar şaşırttı

Vlkolínec güzel ama beni sarmadı; benzer köyleri hem Slovakya’da hem başka yerlerde gördüm. Burayı daha çok, eskiden bir Slovak köyünün neye benzediğini görmek isteyen yabancı turistlere öneririm. Köyün kendisinden çok, bu yazıda anlattığım ilginç ayrıntılar hoşuma gitti.

Bu yazıyı 2017’de yazdım. Fiyatlar, açılış saatleri ve seferler o zamandan beri değişmiş olabilir, bu yüzden yola çıkmadan önce kontrol edin.

Vlkolínec hakkında ilginç bilgiler mi? Açıkçası… herkes beni taşa tutsun ama Vlkolínec’ten daha fazlasını bekliyordum. Daha doğrusu, şöyle söyleyeyim. Vlkolínec’in adını yıllardır duyuyorum, çoğu zaman da UNESCO Dünya Mirası Listesi’ndeki bir köy olarak. Vlkolínec güzel ama onda olağanüstü bir şey görmedim. Vlkolínec bir mirassa, neden örneğin Terchová köyü de miras sayılmıyor? Slovakya’yı gezerken Vlkolínec gibi köyleri pek çok yerde gördüm. Aslında büyükannemin yaşadığı köy de Vlkolínec’e benziyor. Yine de Vlkolínec’in kendisinden çok şu bilgiler ilgimi çekti:

Vlkolínec hakkında beni şaşırtan bilgiler (köyün kendisi şaşırtmasa da)

Vlkolínec giriş ücreti ve ziyaret saatleri

Başlangıç için Vlkolínec hakkında kısa bilgiler:

• yaz sezonunda (15 Haziran’dan 15 Eylül’e kadar) sergiler her gün 09.00 ile 17.00 arası açık; sezon dışında saatleri vlkolinec.sk adresinden kontrol edin
• 2026’da sergilere giriş 8 euro; 6 ile 15 yaş arası çocuklar, 65 yaş üstündekiler ve 30 kişiden kalabalık gruplar 4 euro ödüyor
• 2026’da tam gün otopark ücreti 5 euro

Burası bir halk mimarisi koruma alanı ve bir zamanlar nasıl yaşadığımızı gösteren Orta Çağ tipi bir köy yerleşimi. Ben öyle yaşamadım tabii. Oduncuların ve kömürcülerin yaşadığı bu köyden dolaylı olarak söz eden ilk yazılı kayıt 1376 tarihli. Vlkolínec’in doğrudan adıyla, Wylkovinecz olarak anıldığı ilk kayıt ise ancak 1461 tarihli.

Çevredeki manzara.

Koyunlar burada otlardı.

Köyün dar sokakları.

Bugün burada, kapısında açılış saatleri yazan bir halk sanatı galerisi var. Vardığımda kapıda kocaman bir not asılıydı: galeriyi açtırmak için köydeki birahaneye gitmem gerekiyormuş. Kapıda açılış saatleri yazmasına rağmen galerinin kapalı olduğunu söylediler. Belki de kışın Vlkolínec’e gelip kayaklarımın tozunu almalıyım; umarım o zaman beni sonunda galeriye alırlar.

Vlkolínec hakkında ilginç bilgiler

1. 18. yüzyılın sonunda burada 41 evde 280 kişi yaşıyordu, yani ev başına neredeyse yedi kişi.
2. İkinci Dünya Savaşı sırasında Vlkolínec’in büyük bölümü yandı.
3. Buradaki ahşap çan kulesi 1770’ten kalma.
4. Slovakya’da yeni yapılmış modern evlerin olmadığı tek köy burası.
5. Burada toprak sahibi köylüler yaşıyordu. Evlerde kiracı olarak oturanlara želiari deniyordu.
6. Kütük evlerin temel yapı malzemesi çevredeki ormanlardan gelen ahşaptı.
7. Köyün ortasındaki kuyu bir zamanlar tek içme suyu kaynağıydı. Hâlâ çalışıyor, ben de suyundan içtim.
8. Vlkolínec’te bol bol bezelye yetiştirilirdi; bezelye sıradan halkın tipik yiyeceğiydi. Köyde çok sayıda koyun da beslenirdi (500 başa kadar).

Tarihî kuyu.

Geleneksel panjurlar.

Vlkolínec.

Vlkolínec’e nasıl gidilir?

Otobüsle: Ružomberok’tan. Kalkış saatlerine önceden bakın.
Arabayla: Ben ise arabayla geldim ve birkaç kez yolumu kaybettim. Google’ın navigasyonuna sakın güvenmeyin: burada hiçbir işe yaramıyor, beni ormanın içinden yönlendirdi. Ružomberok’tan 59 numaralı yola çıkın ve “ovčie syry” (koyun peynirleri) tabelasını geçince sağa dönün. Oradan sonrası tabelalı.

Vlkolínec hoşuma gitti ama herhalde buraya kolay kolay dönmem. Orta Çağ’da Slovakya’nın neye benzediğini görmek isteyen her yabancı turiste kesinlikle öneririm. Yine de dediğim gibi: Vlkolínec beni sarmadı.