Co zobaczyć w uzdrowisku Bardejovské Kúpele według Milana Bez Mapy

Uzdrowisko Bardejovské Kúpele tuż obok Bardiowa (Bardejov) ogarniesz nawet w weekend, jeśli wiesz, dokąd iść. Ja nie pominąłbym kolumnady ze źródłami wód mineralnych, najstarszego skansenu na Słowacji i porannego pływania na naturalnym kąpielisku. Na okolice wypożycz rower elektryczny, podjedź pod zamek Zborov i dorzuć jeszcze Bardiów z rynkiem.

Najważniejsze faktywedług Milana Bez Mapy

Ile dni

Miałem trzy, dwa na uzdrowisko i okolice i jeden na Bardiów; w jeden dzień nie zobaczyłbym nawet połowy

Jak dojechałem

Poleciałem do Koszyc, z lotniska autem około godziny i 20 minut; wynajem kosztował mnie około 50 € dziennie bez ubezpieczenia

Gdzie spałem

W hotelu Dukla, rezerwowałem przez stronę uzdrowiska; części hoteli nie ma na Bookingu

Kolumnada

Picie wody ze źródeł jest bezpłatne; weź własny kubek, plastikowe butelki są zakazane

Skansen

Wybierz zwiedzanie z przewodnikiem; zamiast 20 minut byłem tam godzinę i nie żałowałem

Okolice

Na rowerze elektrycznym z centrum informacji przed hotelem Alexander; do zamku Zborov jechałem około 45 minut

Co zobaczyć w uzdrowisku Bardejovské Kúpele? Kiedyś przyjeżdżało się tu na trzy do sześciu tygodni. Nie na weekend. Na miesiąc. Gość przyjeżdżał pociągiem albo powozem, meldował się, chodził na kurację pitną, na spacery i koncerty, a po kilku tygodniach wracał do domu. Cesarzowa Elżbieta, czyli Sisi, spędziła tu w 1895 roku dokładnie dwadzieścia dwa dni. Ja trzy. Różnica? Czytaj dalej!

I właśnie dlatego Bardejovské Kúpele to nietypowe miejsce. Działają w zupełnie innym rytmie niż ten, w którym dziś podróżuję ja i większość ludzi wokół mnie. Nikt ich nie projektował dla kogoś, kto wpada w piątek wieczorem, a w niedzielę po południu wyjeżdża. A mimo to się da, trzeba tylko wiedzieć, dokąd iść.

Oto lista miejsc, które zdążyłem zobaczyć podczas wizyty, a do tego to, co sam chciałbym wiedzieć wcześniej.

Praktyczne informacje: jak dojechać do uzdrowiska Bardejovské Kúpele

Jak dojechać do uzdrowiska Bardejovské Kúpele? Ja przyleciałem do Koszyc (Košice) i wypożyczyłem auto bezpośrednio na lotnisku. Z lotniska do uzdrowiska jechałem mniej więcej godzinę i dwadzieścia minut, a wynajem auta kosztował mnie około 50 € dziennie bez ubezpieczenia.

Wskazówka od Milana Autobusy z Krakowa do Koszyc porównasz na Omio, a samochody na wynajem na Discover Cars.

Noclegi w uzdrowisku działają inaczej, niż myślałem

Przy noclegu zaskoczyła mnie jedna rzecz: części hoteli w uzdrowisku nie znalazłem na Bookingu. Hotel Dukla, w którym spałem, zarezerwowałem bezpośrednio przez stronę uzdrowiska Bardejovské Kúpele, wysyłając zapytanie o nocleg. Powód jest prosty: pierwszeństwo mają kuracjusze na pobytach leczniczych, którym pobyt często opłaca ubezpieczyciel zdrowotny. To przede wszystkim uzdrowisko, a dopiero potem hotel.

View this post on Instagram

Swoją drogą, hotel Dukla otwarto ponownie dopiero 31 marca 2026 roku, po ponad dwudziestu latach niszczenia. Po samym terenie uzdrowiska nie jeździ się autem, więc zostawiłem je na parkingu za hotelem, a dalej poruszałem się pieszo albo rowerem. Miałem tu trzy dni i podzieliłem je tak: dwa na uzdrowisko i okolice, jeden na Bardiów. W jeden dzień nie zobaczyłbym nawet połowy.

Co zobaczyć w uzdrowisku Bardejovské Kúpele według Milana Bez Mapy

Kolumnada i osiem źródeł wód mineralnych

Zacząłem tutaj. Kolumnada to serce uzdrowiska, a jednocześnie miejsce, które za pierwszym razem przeszedłem w dwie minuty i niczego nie zauważyłem. Wypływa tu osiem źródeł, każde o trochę innym składzie, od problemów trawiennych po drogi oddechowe. Picie jest bezpłatne. Haczyk polega na tym, że bez własnej szklanki albo kubka nie nabierzesz wody. Kupić można na miejscu, ale ja dowiedziałem się o tym dopiero przy ladzie.

Najbardziej smakował mi Herkules. Należy do najsilniej zmineralizowanych źródeł na Słowacji i smakuje dokładnie tak, jak to brzmi. Jeśli byłeś w Karlowych Warach, poczujesz się jak w domu. Kolumnadę zbudowano w 1972 roku na 725. rocznicę pierwszej wzmianki o uzdrowisku. To pierwsza kolumnada uzdrowiskowa na Słowacji i wciąż jedyna kryta. Wodę nabierzesz tu więc nawet w grudniu, w deszczu.

A w pięciu niszach stoją drewniane rzeźby Vladimíra Kompánka, jednego z najważniejszych słowackich rzeźbiarzy XX wieku. Przeszedłem obok nich ze szklanką w ręku chyba trzy razy, zanim to do mnie dotarło.

• Wskazówka od Milana Wziąłem własny kubek, bo plastikowe butelki są tu zakazane ze względów higienicznych. I uważaj na godziny otwarcia kolumnady: poza nimi nie dostałem się do źródeł.

Ludowe źródło (Ľudový prameň) w uzdrowisku Bardejovské Kúpele

Kawałek od kolumnady znalazłem ogólnodostępne ludowe źródło z dwiema wodami: Hlavný i Lekársky. Bez podgrzewania, czyli zimne. Za darmo i bez ograniczeń. Miejscowi przychodzą tu napełniać butelki zamiast kupować wodę mineralną. To moim zdaniem najlepsza recenzja, jaką miejsce może dostać.

Najstarszy skansen na Słowacji jest w uzdrowisku Bardejovské Kúpele

Muzeum Architektury Ludowej tuż na skraju uzdrowiska otwarto w 1965 roku i to najstarszy skansen na Słowacji. Szedłem tam z myślą, że w dwadzieścia minut obfotografuję drewniane chatki. Wyszedłem godzinę później. Poszedłem na zwiedzanie z przewodnikiem i to była moja najlepsza decyzja z całego pobytu. Bez przewodnika to ładna wioska. Z przewodnikiem to zupełnie inne przeżycie. Dwie rzeczy wywróciły mi tam myślenie do góry nogami.

• Mit o budowlach bez jednego gwoździa. Na pewno też to słyszałeś. Rzeczywistość jest bardziej skomplikowana: przy konstrukcji zrębowej rzeczywiście nie trzeba ich wiele, ale do dachów z gontu gwoździe stosowano normalnie. Przewodnik powiedział to sam z siebie, choć nikt nie pytał.

Tradycyjna chałupa nie jest tak stara, jak myślimy. Białe malowane ściany i ładnie urządzone izby, które kojarzymy z „dawnymi czasami”, pojawiły się dopiero wtedy, gdy przyszły żeliwne płyty kuchenne. Wcześniej palono otwartym ogniem, dym był wszędzie i malowanie ścian nie miało sensu. Czyli obraz tradycyjnej wsi, który noszę w głowie, jest w rzeczywistości dość późny.

Jest tu też działający piec garncarski opalany drewnem, kilka razy w roku robią w nim pokazowe wypały. I jeden eksponat, który doceniłem dopiero następnego dnia w Bardiowie: XVIII-wieczne urządzenie do wiercenia drewnianych rur wodociągowych. Dosłownie przewiercone pnie sosen. To właśnie z nich zbudowano miejski wodociąg w Bardiowie, a jego ostatni odcinek usunięto dopiero w 1965 roku. Więcej o tym w artykule o mieście.

Muzeum Szaryskie w uzdrowisku Bardejovské Kúpele

Muzeum Szaryskie (Šarišské múzeum) stoi tuż przy skansenie, więc poszedłem tam od razu po nim. Są tu tradycyjne stroje, tkactwo, wikliniarstwo i garncarstwo. Mnie utkwiły w pamięci dwie rzeczy. Kosze z Bardiowa eksportowano aż do Włoch, do Turynu i Triestu. Z wioski przy polskiej granicy.

A garncarz Frankovič, ostatni tradycyjny mistrz z kołem nożnym, wymyślił po drugiej wojnie światowej znak z ptaszkiem. Podobno zainspirował go czeski turysta. Rzemieślnik ze wschodniej Słowacji stworzył więc logo, bo doradził mu to gość. Siedemdziesiąt lat wcześniej, niż zaczęliśmy nazywać to brandingiem.

Naturalne kąpielisko i poranne pływanie w uzdrowisku Bardejovské Kúpele

Kąpielisko działa jak zwykły letni basen z podgrzewaną wodą. Ale jest tu jedna rzecz, którą doceniłem najbardziej z całego terenu. Rano basen jest na godzinę zarezerwowany tylko do pływania, nie do pluskania się. Żadnego skakania, żadnych piłek. Tor ma 25 metrów. Chodziłem tam i był to najlepszy początek dnia, jaki tu miałem.

Rower elektryczny z centrum informacji

W centrum informacji turystycznej przed hotelem Alexander wypożyczyłem rower elektryczny i bez niego nie miałbym połowy tego artykułu. Cały teren uzdrowiska jest wolny od aut, co samo w sobie jest przyjemne.

Ale przede wszystkim wszystko ciekawe w okolicy leży na granicy tego, co da się przejść pieszo, a rowerem dojedziesz tam wygodnie. Teren jest miejscami stromy i bez silnika te podjazdy wyglądałyby u mnie inaczej. Po drodze zatrzymaj się też przy stawie Dobrý les.

Zamek Zborov, nazywany Makowicą

Z uzdrowiska jechałem rowerem elektrycznym mniej więcej trzy kwadranse do ruin gotyckiego zamku nad wsią Zborov. Pierwsze wzmianki sięgają początku XIV wieku. W XVI wieku należał do najrozleglejszych ufortyfikowanych siedzib na Słowacji. Widok był wart tego podjazdu. I w przeciwieństwie do uzdrowiska nie spotkałem tu prawie nikogo.

• Wskazówka od Milana W drodze powrotnej zatrzymałem się przy źródle mineralnym w miejscowości Dlhá Lúka, na mapie znajdziesz je jako „prameň Dlhá Lúka”. W tym upale było to dokładnie to, czego potrzebowałem.

Przełęcz Čerešňa, wieża widokowa Kamenná hora i wieża Berzeviczyego na szczycie Stebnícka Magura

Dokąd dalej? Przełęcz Čerešňa leży na wysokości 520 metrów i to główne skrzyżowanie szlaków turystycznych w okolicy. Stąd mogłem dostać się praktycznie wszędzie.

Jest tu palenisko, zadaszona ambona i domek na drzewie. Prowadzi tędy Szlak Bohaterów Słowackiego Powstania Narodowego (Cesta hrdinov SNP). Kawałek dalej stoi wieża widokowa Kamenná hora, drewniana, 9,6 metra; z centrum uzdrowiska szedłem tam czerwonym szlakiem około dwudziestu minut. To najłatwiejszy punkt widokowy w okolicy i dadzą radę nawet rodziny z małymi dziećmi. Widok na dolinę Topli i na Bardiów. Nie zapomnij o zdjęciu na huśtawce.

• Stebnícka Magura ma prawie 900 metrów, a wieża na szczycie mierzy niemal trzydzieści metrów. Wstęp jest bezpłatny, przez cały rok; wszedłem na nią po 104 schodach. Przy dobrej pogodzie zobaczysz Tatry.

A teraz to, co sprawiło, że była dla mnie czymś więcej niż tylko punktem widokowym. Dzisiejsza wieża to replika. Oryginalna stała tu od 1905 roku, a zniszczono ją w 1918, w ostatnim roku pierwszej wojny światowej. Nosiła imię Alberta Berzeviczyego, ówczesnego węgierskiego ministra oświaty. I ten sam Berzeviczy 16 sierpnia 1903 roku odsłaniał w parku zdrojowym pomnik Sisi.

@milan_bezmapy+249 000 obserwujących

Obserwuj mnie na Instagramie

Obserwuj

Sisi w uzdrowisku Bardejovské Kúpele: co jest prawdą i co tu robiła?

Cesarzowa Elżbieta leczyła się w uzdrowisku Bardejovské Kúpele od 1 do 22 lipca 1895 roku. Przyjechała pociągiem, miała pięćdziesiąt siedem lat i mieszkała w domu, który nazywał się wtedy Deák, a dziś jest to dom zdrojowy Alžbeta. Piła wodę ze źródła, które dziś nosi jej imię. Do uzdrowiska nie przyjechała jednak tylko z dolegliwościami fizycznymi. Sześć lat wcześniej, w 1889 roku, w tragicznych okolicznościach zmarł jej syn Rudolf.

Przy wyjeździe powiedziała, że czuje się jak osiemnastolatka. Dlatego pomnik w parku zdrojowym z 1903 roku przedstawia ją jako młodą dziewczynę, a nie pięćdziesięciolatkę. W domu zdrojowym Alžbeta jest muzeum i apartament urządzony w jej stylu. Przeszedłem też ścieżkę edukacyjną Sisi: siedem przystanków, 2,3 km, spokojnie w trzy kwadranse.

Co zobaczyć w Bardiowie podczas pobytu w uzdrowisku Bardejovské Kúpele

A co z Bardiowem? Miasto leży sześć kilometrów stąd i jest wpisane na listę UNESCO, oprócz zabytkowego centrum z rynkiem także dzięki zachowanemu zespołowi zabytków żydowskich. Trzeci dzień spędziłem właśnie tam.

Widziałem miejsce, gdzie kat miał w kościele własną ławkę i własne drzwi, żeby nikt nie widział go z nawy głównej. Kamiennego chłopca, który wypina tyłek na kamienice mieszczan, bo kamieniarzowi nie zapłacili. A pod dzisiejszym brukiem rynku leży ten pierwotny, siedemdziesiąt centymetrów niżej. Ale to temat na osobny artykuł, tu masz moje wskazówki, co zobaczyć w Bardiowie.

Przeczytaj też o moich doświadczeniach z uzdrowiska Kúpele Lúčky.

Ruszaj na wschód!

*Artykuł powstał we współpracy ze słowackim ministerstwem odpowiedzialnym za turystykę oraz regionalną organizacją turystyczną Šariš Bardejov.